Wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej na przykładzie programów motywacyjnych

Skutki podatkowe programów motywacyjnych bywają skomplikowane zarówno po stronie organizatorów, jak i uczestników. Niepewność pogłębiają częste zmiany w prawie, a także liczne rozbieżności w orzecznictwie organów podatkowych i sądów administracyjnych.

Wiele wątpliwości w tym zakresie może rozwiać indywidualna interpretacja podatkowa, która wydawana jest na wniosek podatnika lub płatnika przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Komu przyda się taki dokument i dlaczego warto o niego zawnioskować? Podpowiadamy!

Kto powinien wystąpić z wnioskiem o indywidualną interpretację podatkową?

Mogłoby się wydawać, że wystąpienie organizatora programu motywacyjnego (ew. płatnika) z wnioskiem o indywidualną interpretację podatkową zapewni jednolitą ochronę wszystkim beneficjentom programu. Nic bardziej mylnego. Zgodnie z przepisami interpretacja może dotyczyć jedynie sytuacji prawnej wnioskodawcy. Dlatego w interpretacji wydanej na wniosek organizatora programu organy podatkowe zazwyczaj ograniczają się w do wskazania, czy spółka:

• jest płatnikiem PIT;
• posiada dodatkowe obowiązki informacyjne w związku z przyznaniem uczestnikom instrumentów finansowych / akcji itd.

Organy nie odpowiadają natomiast na pytania dotyczące uczestników.

 Z dużym prawdopodobieństwem można przyjąć, że jeśli spełnione są wszystkie przesłanki programu motywacyjnego wymienione w ustawie o PIT, to interpretacja wydana na wniosek spółki to potwierdzi. Organ wypowie się wówczas wprost jedynie o sytuacji organizatora programu. Kwestie obowiązków podatkowych samych uczestników rozstrzygnie jedynie pośrednio i niewiążąco.

Z kolei jeśli program motywacyjny nie spełnia chociaż jednej z przesłanek definicji ustawowej, to organ, zamiast całościowo rozstrzygać o skutkach programu, zwykle ogranicza się do wąskiego stwierdzenia, czy spółka będzie płatnikiem. Jednocześnie nie zajmuje stanowiska co do sytuacji uczestników.

Kiedy indywidualna interpretacja podatkowa ma moc wiążącą?

Indywidualna interpretacja podatkowa ma moc wiążącą tylko w sprawie, w której została wydana i tylko względem osoby (fizycznej lub prawnej), która złożyła wniosek o jej wydanie. Nawet wtedy, gdy interpretacja podatkowa dotyczy dokładnie tej samej sprawy (np. udziału w jednym programie motywacyjnym).

Aby interpretacja odniosła założony skutek, musi być wydana na odpowiednio wczesnym etapie – najlepiej przed nastąpieniem zdarzenia podatkowego. Interpretacja wydana na wniosek złożony w sprawie zdarzenia podatkowego, które miało już miejsce, nie ma mocy wiążącej. Może jednak stanowić ważny argument w razie kontroli podatkowej i ewentualnego sporu z urzędem skarbowym.

Wniosek o indywidualną interpretację podatkową – lepiej pojedynczo czy wspólnie?

Jeśli beneficjenci programu motywacyjnego i jego organizator złożą kilka niezależnych od siebie wniosków o interpretację, to każdy z nich zyska ochronę we własnym zakresie. Powstaje jednak ryzyko, że nie wszyscy wnioskodawcy uzyskają jednolite stanowisko organów podatkowych w tym samym stanie faktycznym.

Obok interpretacji indywidualnej przepisy ordynacji podatkowej przewidują możliwość wydania interpretacji na wniosek wspólny kilku osób biorących udział w tym samym zdarzeniu[3]. Interpretacja wydana na wniosek wspólny ma moc wiążącą wobec wszystkich zainteresowanych objętych wnioskiem. Zalety tego rozwiązania to przede wszystkim:

• możliwość sprawniejszego i bardziej skoordynowanego działania;
• możliwość uzyskania jednolitego rozstrzygnięcia dla wszystkich zainteresowanych, czyli mniejsza niepewność.

Trzeba jednak pamiętać, że we wniosku wspólnym jako czynna strona postępowania będzie występował tylko jeden z zainteresowanych, wskazany jako główny wnioskodawca. Tylko ta osoba będzie upoważniona do komunikacji z organem podatkowym oraz ewentualnego zaskarżenia interpretacji.

Wniosek wspólny jest więc rozwiązaniem, które wymaga porozumienia i dobrej współpracy między wszystkimi zainteresowanymi. Z tego względu w praktyce nie zawsze jest to rozwiązanie możliwe do zastosowania.

Konstrukcja wniosku o indywidualną interpretację podatkową a wynik sprawy

Występując z wnioskiem o indywidualną interpretację podatkową w sprawie ustalenia skutków wdrożenia i uczestnictwa w programie motywacyjnym, najczęściej można obrać wiele różnych strategii – w zależności od przyjętych celów i priorytetów. To, jakie pytania zadamy we wniosku razem, a jakie prześlemy do organu w osobnych wnioskach, lub jak dobierzemy krąg zainteresowanych (wnioskodawców), może mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Im bardziej skomplikowane rozliczenie i stan faktyczny, tym bardziej rekomendujemy konsultację z doświadczonym specjalistą, który pomoże obrać najlepszy kierunek działania.

W OW posiadamy duże doświadczenie w obszarze programów motywacyjnych – od etapu projektu i wdrożenia, poprzez realizację aż po rozliczenie wszelkich należności publicznoprawnych po stronie uczestników i organizatora. Jeśli mają Państwo jakiekolwiek pytania w tym zakresie – zachęcamy do kontaktu.

[1] Art. 24 ust. 11 – 11b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm.).

[2] Krajowa Informacja Skarbowa dzieli się na kilka delegatur, które orzekają niezależnie od siebie. Teoretycznie w orzecznictwie organów podatkowych istnieje zasada jednolitości, jednak w praktyce obserwujemy liczne rozbieżności zarówno w interpretacjach wydawanych przez KIS, jak i podejściu stosowanym przez urzędy skarbowe.

[3] Art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383).