Newsletter prawno podatkowy luty 2018

Ustawa o elektromobilności – start z zaciągniętym ręcznym?

Ustawa o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. 2018 poz. 317, dalej Ustawa), która z jednej strony stanowi
transpozycję przepisów unijnych do polskiego porządku prawnego, a z drugiej wpisuje się w długofalowy program gospodarczy
określany mianem Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju, weszła w życie 22 lutego 2018 r.

Nowa Ustawa skupia się na stymulowaniu rozwoju elektromobilności w Polsce poprzez zastosowanie systemu zachęt (np. dla kierowców) przy jednoczesnej
rozbudowie niezbędnej infrastruktury. Część zapisów Ustawy może jednak wywołać dyskusje.

Liczne zmiany

Ustawa kładzie przede wszystkim nacisk na rozwój infrastruktury służącej do wykorzystania paliw alternatywnych (m.in. energia elektryczna, wodór, gaz ziemny) w
transporcie. Znajduje to wyraz m.in. w:

  1. założeniach dotyczących budowy ponad 6 tys. punktów ładowania energią elektryczną oraz 70 punktów tankowania sprężonego gazu (CNG);
  2. możliwości utworzenia przez samorządy stref czystego transportu, w których ograniczać się będzie wjazd pojazdów innych niż elektryczne oraz napędzanych
    wodorem lub (pod pewnymi warunkami) gazem ziemnym;
  3. zwiększaniu udziału pojazdów elektrycznych we flotach administracji państwowej (20% od 2023 r.).

W pozostałym zakresie, rozwojowi elektromobilności sprzyjać ma system zachęt skłaniający do korzystania z pojazdów wykorzystujących paliwa alternatywne. Opiera
się on przede wszystkim na zwolnieniu z podatku akcyzowego samochodów elektrycznych oraz napędzanych wodorem, a do 2021 r. – także hybrydowych;
umożliwieniu poruszania się aut elektrycznych po buspasach (do 2026 r.); zwolnieniu z opłat za parkowanie dla aut elektrycznych oraz zwiększeniu wysokości
odpisów amortyzacyjnych na auta elektryczne

Możliwe dalsze dyskusje

Jakkolwiek Ustawa zmierza do przeorientowania dotychczasowego wykorzystania paliw alternatywnych w transporcie, tak część jej zapisów może prowadzić do
sporów. Dotyczy to w szczególności przepisów dotyczących stref czystego transportu. I tak na przykład auta hybrydowe, choć także bazujące częściowo na napędzie
elektrycznym, nie zostały ujęte na liście pojazdów mogących wjechać do tych stref. Z kolei niektóre środowiska zwracają uwagę na fakt, ze wśród pojazdów
zwolnionych z obowiązku spełniania wymogów dotyczących wjazdu do stref czystego transportu (np. pojazdy wojskowe, pojazdy Kancelarii Prezesa Rady Ministrów)
nie znalazły się pojazdy obsługiwane przez osoby niepełnosprawne.

Wątpliwości rodzi także wcielenie postanowień Ustawy w życie, w szczególności w zakresie faktycznych szans rozwoju sieci komercyjnych stacji ładowania pojazdów.

Z oceną trzeba zaczekać

Ustawa ma niewątpliwie istotne znaczenie dla zwolenników elektromobilności w Polsce. Niemniej na obecnym etapie trudno jest ocenić, czy określone w Ustawie
narzędzia pozwolą na faktyczny rozwój elektromobilności, czy też konieczna okaże się ich modyfikacja bądź wprowadzenie innych, dodatkowych rozwiązań – z oceną
nowych przepisów trzeba zatem jeszcze zaczekać.

Pracownicze Plany Kapitałowe od 1 stycznia 2019 r.

W ubiegłym tygodniu Ministerstwo Finansów opublikowało projekt ustawy gruntownie przebudowującej struktury obecnego
III filaru emerytalnego. Osią projektu jest utworzenie obowiązkowych Pracowniczych Planów Kapitałowych (PPK), które mają
stać się narzędziem do systematycznego oszczędzania z myślą o emeryturze.

Uczestnictwo

Zgodnie z projektem ustawy uczestnictwo w PPK będzie obowiązkowe praktycznie dla wszystkich podmiotów zatrudniających. W pierwszej kolejności
nowe obowiązki obejmą dużych przedsiębiorców. Natomiast dla mniejszych przedsiębiorców zostaną zaproponowane okresy przejściowe, podczas których
podmioty zatrudniające będą mogły przystąpić do PPK dobrowolnie.

Osoby zatrudnione (nie tylko pracownicy, ale także np. usługodawcy, zleceniobiorcy) w wieku od 19 do 55 lat będą zapisywani do PPK automatycznie, z
prawem odstąpienia poprzez złożenie stosownego oświadczenia. Automatyzm oznacza w tym wypadku odnawianie uczestnictwa co dwa lata. Pracownicy w
wieku powyżej 55 lat (ale poniżej 70) będą mogli przystąpić do PPK dobrowolnie.

Składki

W projekcie zakłada się obligatoryjne opłacanie składki na PPK przez osoby zatrudnione oraz podmioty zatrudniające. Osoba zatrudniona będzie miała
obowiązek zadeklarować składkę podstawową w wysokości 2% wynagrodzenia oraz będzie miała możliwość zadeklarowania dodatkowej składki do 2%.
Składka osoby zatrudnionej będzie opodatkowana.

Dla podmiotów zatrudniających składka podstawowa będzie wynosić 1,5% wynagrodzenia pracownika, natomiast składka dodatkowa do 2,5%. Składka będzie
zwolniona ze składek na ZUS oraz będzie mogła być wliczana do kosztów uzyskania przychodu. Ponadto projekt zakłada dofinansowanie części składki
podmiotu zatrudniającego ze środków publicznych w formie tzw. dopłaty rocznej (po spełnieniu określonych warunków) oraz jednorazową składkę powitalną.

PPE jako alternatywa dla PPK

Z projektowanych regulacji wynika, że alternatywę dla PPK będą mogły stanowić, obecnie dobrowolne, Pracownicze Programy Emerytalne (dalej jako: PPE).
Jednak aby PPE faktycznie zwalniały z PPK, będą musiały spełniać określone warunki. Obowiązkowe będzie m.in. odprowadzanie składek na PPE na poziomie
min. 3,5 % przez podmiot zatrudniający. Partycypacja pracownika w uiszczaniu składek pozostanie dobrowolna. Jednak w wyniku nowelizacji PPE obejmą
wszystkie osoby zatrudnione, a nie – jak to ma miejsce obecnie – wyłącznie pracowników.

Projekt jest obecnie na etapie konsultacji społecznych, nie trafił jeszcze do Sejmu, w związku z czym ww. regulacje mogą zostać doprecyzowane. Będziemy na
bieżąco monitorować i informować Państwa o postępie prac nad projektem ustawy o PPK.

Autorzy Newslettera

Agata Cisowska Agata Cisowska HUMAN RESOURCES MANAGER
  • E: agata.cisowska@olesinski.com
Więcej

Zapisz się do newslettera O&W!

FreshMail.pl
 

FreshMail.pl